Op een industrieterrein op Urk bevindt zich Crusta Oceans, een internationaal bedrijf dat schaal- en schelpdieren importeert en exporteert. In grote bassins met zeewater worden levende krabben en kreeften gehouden voordat ze hun weg vervolgen naar klanten over de hele wereld. Het is een bijzondere werkomgeving waarin geen dag hetzelfde is.
Crusta Oceans werd twaalf jaar geleden opgericht. Nadine is financieel manager en houdt zich daarnaast bezig met personeelszaken. De onvoorspelbaarheid hoort volgens haar bij het bedrijf. Haar vader zegt altijd: “Er is bij Crusta Oceans maar één ding zeker, en dat is dat niets zeker is.” Leveringen, levende dieren en internationale handel vragen constant om flexibiliteit. “Maar het komt altijd goed”, zegt Nadine. “We weten alleen niet altijd hoe.”
Het familiegevoel is duidelijk merkbaar. Iedere ochtend ontbijten alle medewerkers samen. “Het werk in de productie is zwaar, dus mensen moeten goed eten”, vertelt Nadine.
Bij Crusta Oceans werken vijftien tot twintig mensen in vaste dienst, aangevuld met oproepkrachten. Twee medewerkers hebben een afstand tot de arbeidsmarkt. Eén van hen is Jo-Anne, die zeer slechtziend is en administratief werk verricht.
Werk passend maken
Jo-Anne kwam bij het bedrijf terecht nadat Michel Sweerts, haar accountmanager bij Urk Werkt, een vacature in de krant zag. Crusta Oceans wilde graag met haar verder, maar het duurde meer dan een half jaar voordat ze daadwerkelijk kon beginnen.
De software moest toegankelijk worden gemaakt, er was een brailleleesregel nodig en aangepast vervoer moest worden geregeld. Het proces verliep zo traag dat haar eerste arbeidscontract al was afgelopen voordat ze één dag had gewerkt. In de tussentijd ontving Jo-Anne geen salaris en ook geen uitkering. Soms vroeg ze zich af of ze niet beter een Wajong-uitkering kon aanvragen. Ze had een opleiding afgerond en meerdere keren gesolliciteerd, maar werken bleek moeilijk te organiseren.
Wie Jo-Anne aan het werk ziet, merkt hoe anders haar werkplek is ingericht. Alles op haar beeldscherm is extreem uitvergroot, waardoor ze nooit het volledige scherm in één keer kan overzien. Wanneer ze met haar muis op een vak in een tabel staat, komen er puntjes omhoog in haar brailleleesregel. Zo kan ze met haar vingers lezen wat er in die kolom staat.
Inmiddels is iedereen blij dat ze hebben doorgezet. “Jo-Anne is echt van toegevoegde waarde”, vertelt Nadine. “Ik kan haar vragen iets uit te zoeken en vervolgens krijg ik het netjes uitgewerkt terug.” Ook sociaal hoort ze helemaal bij het team.
Samenwerken aan kansen
De begeleiding wordt aangepast aan wat iemand nodig heeft. Een andere medewerker raakt snel overprikkeld door werkdruk. Daarom krijgt hij steeds één duidelijke opdracht, zodat hij in zijn eigen tempo kan werken.
Ook Jo-Anne heeft grote stappen gezet. Vanwege douaneregels mag er maar via één vaste route door het gebouw worden gelopen. Voor vrijwel iedere deur is een toegangspas nodig en sommige deuren zijn zwaar. Inmiddels loopt ze zelfstandig door het gebouw.
Kijken naar wat wél kan
Wanneer Jo-anne wordt gevraagd of ze een gigantische king crab wil vasthouden, twijfelt ze geen moment. Het typeert haar lef, maar ook de manier waarop Crusta Oceans naar medewerkers kijkt: niet uitgaan van beperkingen, maar ruimte geven aan mogelijkheden.
“Je kijkt naar wat iemand wél kan”, zegt Nadine. Haar advies aan andere werkgevers is eenvoudig: “Probeer het gewoon en denk niet te veel na. Je maakt mensen blij, geeft ze zelfvertrouwen en ontdekt dat niet alles altijd snel hoeft.”
Wil je het gala op 2 oktober bijwonen? Kijk op www.flevopenningen.nl voor meer informatie en de ticketverkoop.
Tekst en foto: Evelien Hogers