Precies zoals algemeen directeur Idris het voor zich zag toen hij in 2021 samen met zijn drie broers dit bedrijf begon.
In 2012 maakte Idris voor het eerst kennis met de wereld van kozijnen, toen nog bij een montagebureau in Den Haag. Negen jaar later werd zijn droom werkelijkheid: een eigen fabriek, groter dan de eerdere familiebedrijven van zijn broers, met ruimte om te groeien en te investeren in mensen. “Het was een enorme stap,” vertelt hij. “Maar nu, bijna vijf jaar later, zien we dat het heeft gewerkt. De investering is eruit en we blijven groeien.”
Idris (rechts) samen met zijn broer Haci (links)
Voordat hij ondernemer werd, werkte Idris als lobbyist voor onderwijs en wetenschap. Die achtergrond zie je terug in zijn visie: mensen de kans geven om zich te ontwikkelen. “Werk is niet alleen inkomen,” zegt hij. “Het brengt rust, stabiliteit en een gevoel van meedoen aan de maatschappij.”
De fabriek produceert inmiddels 150 tot 200 kozijnen per week. Van de ongeveer twintig medewerkers is driekwart nieuwkomer of statushouder. Vanaf de start koos SOR Kozijnen bewust voor deze diversiteit. “Samen met Werkbedrijf Lelystad hebben we een kennismakingsdag georganiseerd. Van de dertig aanwezigen wilden elf mensen meteen bij ons aan de slag. We konden toen niet iedereen aannemen, maar stap voor stap hebben we het team uitgebreid. En de meesten werken hier nog steeds.”
Die medewerkers krijgen volop kansen om door te groeien. Inmiddels zijn sommige collega’s uitgegroeid tot echte vakspecialisten. “Eén collega is nu ontzettend goed in lassen en een ander is doorgegroeid tot productieleider en zit zelfs in ons managementteam. Er is bij ons ruimte om te ontwikkelen.”
Medewerker samen met Idris
Toch gaat dat niet zonder uitdagingen. “De taalbarrière blijft soms lastig,” zegt Idris. “Daarom praten we met Werkbedrijf Lelystad over taallessen, gericht op techniek en samenwerking. Misschien kunnen andere bedrijven van het industrieterrein meedoen. Wij hebben ruimte genoeg, en dit is belangrijk om verder te komen.”
SOR Kozijnen is meer dan een werkplek; het is een gemeenschap. Er is ruimte om te bidden of even tot rust te komen, en dat wordt gewaardeerd. “Sommige mensen werken daardoor zelfs langer door. Ze voelen zich gerespecteerd, en dat geeft energie.”
Onlangs kwam er een Syrische vrouw bij het team als junior werkvoorbereider. Zij ondersteunt de planning en maakt de vertaalslag tussen Arabisch en Nederlands. “Dat helpt enorm,” vertelt Idris. “Ze brengt rust en begrip.”
Binnen het bedrijf heerst een open en warme sfeer. “We hebben onze veiligheidsnormen in verschillende talen laten maken: Arabisch, Turks, Engels, maar ook Fries,” zegt Idris lachend. “Iedereen hoort erbij.”
Idris met medewerker
Soms reikt hun betrokkenheid verder dan werk. “Van een medewerker hebben we eens alle schulden overgenomen. In vijf jaar loste hij alles af en dat gaf hem rust. En bij een andere collega hebben we de begrafenis van zijn vader betaald, zodat hij waardig afscheid kon nemen in Marokko.”
In de fabriek klinkt vaak Arabische muziek. “Dat is toch mooi?” zegt Idris. “Iedereen mag zijn cultuur delen. Soms worden onze Nederlandse collega’s er even gek van, dan zetten we wat anders op. Maar als er geen muziek klinkt, weet ik dat er iets aan de hand is. Dan ga ik even praten.”
Zijn overtuiging is eenvoudig maar krachtig: “Inclusie is de kracht van het individu. Als je iemand respecteert zoals hij is, respecteer je de groep. In ieder mens zit iets goeds.”
Daarom heeft Idris ook een boodschap voor gemeenten en werkgevers. “Ga naar bedrijven toe die werkgelegenheid creëren. Vraag wat ze nodig hebben, in plaats van te wachten tot ze bij de gemeente aankloppen. Wij brengen banen, stabiliteit en kansen – voor mensen én voor Lelystad.”
Medewerker bij SOR Kozijnen
Inclusie, zegt hij, is niet iets vrijblijvends. “We leven allemaal in hetzelfde land en zullen samen moeten werken. Nederland is niet meer van vijftig jaar geleden. Elke verandering begint met een beetje pijn, maar daar groeit altijd iets moois uit.”
Ieder jaar in november is er de landelijke Maand van de 1000 Voorbeelden om de Banenafspraak op de agenda te houden, de aandacht voor inclusie op de arbeidsmarkt te vergroten en inclusieve werkgevers en andere inclusieve initiatieven in het zonnetje te zetten.
Foto bovenaan: Idris Sorgucu
© Tekst en beeld: Evelien Hogers