Locatie ’t Landleven is een woonzorglocatie in Lelystad voor demente mensen. Een plek in een landelijke omgeving met veel groen, waar zo’n dertig bewoners wonen. De komende tijd zal dit aantal flink worden uitgebreid. Wendy wijst naar een groot bord in het kantoor waar we elkaar spreken. “Mijn oog dwaalt steeds af naar dat bord. Dat is van een feestelijk moment waar ik onder andere samen met de directeur van Woonzorg Flevoland mocht meetekenen voor de uitbreiding van deze locatie. Dat vond ik echt een hele eer!”
Voordat Wendy begon bij Woonzorg Flevoland heeft ze allerlei beroepen uitgeprobeerd, van conducteur tot telecommunicatie. Bij de gemeente gaf zij destijds aan dat ze graag een opleiding wilde volgen, omdat ze in de aanvullende bijstand zat en graag wilde werken. Aan het begin van de coronatijd kreeg ze via het leerwerkbedrijf het aanbod om een opleiding in de zorg te gaan doen: helpende plus. “Dat was een bijzondere tijd om een opleiding te volgen, want veel testen, online les en veelvuldige isolaties.”
Wendy Sanders
In die periode kwam ook aan het licht dat Wendy ADHD heeft. “Dat was wel een enorme shock, maar zorgde er ook voor dat er veel kwartjes op hun plek vielen. De muren kwamen letterlijk op mij af en ik werd veelvuldig ziek. Ik ervaarde heel veel stress en door het ziek zijn kon ik geen stage lopen, wat weer zorgde voor extra stress. Gelukkig was daar mijn werkbegeleider Marian. Zij zag in mij wat iemand moest zien en zorgde dat ik mijn stage mocht afmaken. Daar ben ik haar tot op de dag van vandaag heel dankbaar voor. Zij geloofde in mij.”
Sindsdien is er veel veranderd. “Ik heb nog nooit zo lang ergens gewerkt als waar ik nu werk. Ik heb mijn plekje gevonden.” Van helpende plus is Wendy doorgestroomd en volgt ze nu de opleiding tot verzorgende IG. “Mijn moeder probeerde mij vroeger al te pushen naar de opleiding tot verpleegkundige. Nu denk ik: had ik maar eerder geluisterd.”
Wendy met bewoner
Ook kijkt Wendy vooruit. “Ik heb de ambitie om contactclown te worden naast mijn werk als verzorgende IG. Dit komt samen met mijn oude passie: entertainment, dansen en zingen. Dan is voor mij het cirkeltje rond.” Een contactclown is een soort cliniclown, maar dan voor volwassenen: iemand die mensen even hun pijn en problemen laat vergeten en positieve aandacht geeft. In haar dagelijks werk is ze daar ook al veel mee bezig. “Het is mijn missie om elke werkdag de bewoners aan het lachen te krijgen, want als ik bij iedereen een glimlach krijg dan kan ik rustig slapen en anders weet ik dat er iets aan de hand is.”
Haar manager Anne-Marijke is vol lof. “Ze heeft veel potentie, is altijd vrolijk, zorgt voor een sterke en goede teamdynamiek. Wendy past hier heel goed”.
Wendy en haar werkbegeleider Marjan
Wendy is bovendien zorgpionier. Zij denkt mee over de transitie van de oude naar de nieuwe zorg. Dat is gericht op toekomstbestendigheid: hoe kunnen we met minder personeel toch goed blijven zorgen voor onze bewoners? Wendy denkt onder andere mee over innovatieve ideeën, zoals de inzet van zorgtechnologie en hoe mantelzorg meer betrokken kan worden. Ook proberen ze mensen zo lang mogelijk eigen regie te geven en autonoom te houden.
Anne-Marijke heeft daarbij een duidelijke tip: “Koppel een goede werkbegeleider aan iemand als Wendy die haar talenten ziet en kan laten groeien.” Ze voegt eraan toe: “Gewoon gaan doen. Het is altijd maatwerk en anders merk je on the flow dat het niet werkt. Als ik met zeven van de tien mensen verder kom dan ben ik al blij. Denken vanuit kansen. En als goede mensen op de juiste plek zitten, kun je heus wel eens een tegenslag aan.”
Tot slot zegt Anne-Marijke: “We zijn een maatschappelijke organisatie en dan heb je ook te maken met diversiteit op de werkvloer. We staan ook open voor statushouders bijvoorbeeld. Iedereen is welkom, mits er intrinsieke motivatie is. "Je krijgt terug wat je geeft.”
Ieder jaar in november is er de landelijke Maand van de 1000 Voorbeelden om de Banenafspraak op de agenda te houden, de aandacht voor inclusie op de arbeidsmarkt te vergroten en inclusieve werkgevers en andere inclusieve initiatieven in het zonnetje te zetten.
Foto bovenaan: Wendy Sanders
© Tekst en beeld: Evelien Hogers